Witamy na stronie rasy-psow.com  Pies, jako najstarsze zwierzę domowe, stał się z czasem najbliższym współpracownikiem i członkiem rodziny człowieka, współżyjąc z nim jak z przewodnikiem swej sfory. W trakcie swego udomowienia przekształcił się jednak w drodze ewolucji na szereg odmiennych ras, które dostosowywały się do rozmaitych warunków, nabywając różne dodatkowe cechy fizyczne jak i psychiczne, by móc podołać funkcjom narzucanym im przez człowieka.Kierując się przy wyborze psa tylko wyglądem zewnętrznym, nie zastanawiając się nad historią danej rasy, jej charakterem i przydatnością, można doznać niemiłego rozczarowania. Dlatego też celem portalu rasy-psow.com jest zapoznanie licznych w kraju miłośników i posiadaczy psów z charakterystyką każdej rasy. Opisy ras są przedstawione w możliwie przystępnej formie, poparte licznymi zdjęciami.Jeżeli jesteś zainteresowany konkretną rasą, której nie ma obecnie w naszym katalogu, napisz do nas. Postaramy się dodać jej opis w pierwszej kolejności. Zapraszamy też do naszej galerii zdjęć oraz do dyskusji na forum. Zachęcamy także wszystkich do współpracy. Jeżeli macie coś do powiedzenia, przekazania innym ciekawostek na temat kynologii - prosimy o kontakt. |
|
Sznaucer olbrzymi  Inne nazwy tej rasy psów: rosyjski sznaucer niedźwiedzi, sznaucer monachijski, brodacz monachijski, sznaucer piwny, Giant Schnauzer, Riesenschnauzer, Russian Bear Schnauzer, Münchener Dog.
Historia rasy: Sznaucer olbrzymi wywodzi się z okolic Stuttgaru (Wirtembergia) i Monachium (Bawaria) w Niemczech. To stara rasa psów, powstała juz w XV w., prawdopodobnie w wyniku krzyżowania gładkowłosych psów poganiaczy bydła z szorstkowłosymi owczarkami, czarnymi dogami niemieckimi i Bouvier des Flandres. Nazywano je wówczas od miejsca powstania rasy, czyli psy monachijskie, gdyż wtedy nie miały nic wspólnego ze sznaucerami. Psy monachijskie znajdują się w szkicach Albrechta Durera z końca XV w., a także na słynnej rzeźbie "Nachtwachterbrunnen" ze Stuttgartu z roku 1620.
Psy te już od XV w. były używane do zaganiania bydła, oraz jako typowe wiejskie psy do stróżowania i obrony. Od XIX w. trafiały do miast, gdzie pracowały jako psy rzeźnickie oraz często pilnowały wozów browarniczych, stąd znamy je również jako sznaucery piwne. Wtedy właśnie dostrzeżono podobieństwo tych psów ze średnimi sznaucerami i zaczęto na większą skalę krzyżować je ze sobą, tworząc sznaucera olbrzymiego, którego znamy obecnie.
Rasa ta została po raz pierwszy pokazana na wystawie w 1909 r. w Monachium, gdzie psy te wystawiono pod nazwą rosyjski sznaucer niedźwiedzi. Używano również nazwy sznaucer monachijski, aż w końcu zaczęto powszechnie używać nazwy sznaucer olbrzymi. Chociaż nie były aż tak popularne jak owczarki niemieckie, sznaucery olbrzymie były szeroko wykorzystywane podczas obu wojen światowych jako psy służbowe, policyjne i wojskowe. Rasa ta znalazła się na krawędzi wyginięcia po II wojnie światowej, ale dzięki grupie oddanych hodowców, została uratowana.
Obecnie sznaucery olbrzymie wciąż należą do uznanych ras psów służbowych. Służą w wojsku, policji, służbach granicznych i celnych, oraz oczywiście są używane jako psy stróżujące i obrończe, a także towarzyszące.
|
|
Rasy psów - Czytaj więcej
|
|
Hovawart  Inne nazwy tej rasy psów: Hovawart
Historia rasy: Hovawart powstał w Niemczech na początku XIII wieku i jest potomkiem chłopskich psów do stróżowania. W literaturze niemieckiej, pochodzącej z okresu średniowiecza często są spotykane wzmianki (np. w średniowiecznym kodeksie praw nazwanym "Sachsenspiegel") o psie figurującym pod nazwą "hofewart", co oznacza "stróż posiadłości. Pies ten był tam przedstawiany jako wierny stróż należący do drobnej szlachty i ludzi pochodzenia chłopskiego.
Obecnego Hovawarta nie można uznać za bezpośredniego potomka psów germańskich, jednak na pewno ma wiele wspólnego z licznie występującymi, w dawnej środkowej Europie, psami podwórzowymi średniej wielkości. Na początku ubiegłego stulecia podjęto w Niemczech próby odtworzenia tej rasy. Jednym z pierwszych hodowców był Kurt F. Konig, twórca kontrowersyjnej teorii o jednorodnym i różnorodnym pochodzeniu zwierząt domowych. Kojarzył głównie wiejskie psy z Harzu i Odenwaldu z węgierskimi kuvaszami, owczarkami niemieckimi i nowofundlandami.
W 1922 r. został zarejestrowany pierwszy miot, a w 1937 r. hovawart został oficjalnie zatwierdzony. Obecnie pies ten jest głównie używany jako pies stróżujący i obronny, ale jest też uznanym psem służbowym, sprawdzającym się w policji czy ratownictwie.
|
|
Rasy psów - Czytaj więcej
|
|
Staffordshire Bull Terrier  Inne nazwy tej rasy psów: Stafik, Staffie, Staffy, Stafford, Staffordshire, English Staffordshire Bull Terrier.
Historia rasy: Staffordshire Bull Terrier powstał w Anglii na początku XIX w. poprzez skrzyżowanie Old English Bulldoga z miejscowymi terierami, takimi jak np. English White Terrier oraz Manchester Terrier. W rezultacie powstał pies łączący ogromną siłę fizyczną bulgoga z nieustępliwością i wojowniczością teriera. To właśnie Staffordshire Bull Terrier zapoczątkował całą grupę psów typu Bull & Terrier oraz zainspirował hodowców do dalszych krzyrżówek pomiędzy buldogami i terierami. To jest, więc "oryginalny" Bull-and-Terrier, a nie pies noszący nazwę - bullterier, który powstał nieco później.
W przeciwieństwie do bardzo popularnego poglądu, nazwa rasy nie pochodzi od hrabstwa Staffordshire, a od tawerny, gdzie powstał pierwszy wzorzec rasy. Wiele psów trafiło w XIX w. do USA, gdzie były krzyżowane z innymi rasami. Stając się większe i wyższe, doprowadziły do powstania ras American Staffordshire Terrier i American Pit Bull Terrier. Staffordshire Bull Terrier, czy też stafik, jak często nazywa się tego małego zawadiakę, pozostał na wyspach brytyjskich bez zmian fizycznych. Początkowo używano go do walk z bykami i z psami. Kiedy zostały one zakazane, stafik z powodzeniem stał się bardzo popularnym psem towarzyszącym i obronnym.
|
|
Rasy psów - Czytaj więcej
|
|
|
|
«« start « poprz. 1 2 3 4 5 6 nast. » koniec »»
|
| Pozycje :: 1 - 12 z 71 |
