Witamy na stronie rasy-psow.com  Pies, jako najstarsze zwierzę domowe, stał się z czasem najbliższym współpracownikiem i członkiem rodziny człowieka, współżyjąc z nim jak z przewodnikiem swej sfory. W trakcie swego udomowienia przekształcił się jednak w drodze ewolucji na szereg odmiennych ras, które dostosowywały się do rozmaitych warunków, nabywając różne dodatkowe cechy fizyczne jak i psychiczne, by móc podołać funkcjom narzucanym im przez człowieka.Kierując się przy wyborze psa tylko wyglądem zewnętrznym, nie zastanawiając się nad historią danej rasy, jej charakterem i przydatnością, można doznać niemiłego rozczarowania. Dlatego też celem portalu rasy-psow.com jest zapoznanie licznych w kraju miłośników i posiadaczy psów z charakterystyką każdej rasy. Opisy ras są przedstawione w możliwie przystępnej formie, poparte licznymi zdjęciami.Jeżeli jesteś zainteresowany konkretną rasą, której nie ma obecnie w naszym katalogu, napisz do nas. Postaramy się dodać jej opis w pierwszej kolejności. Zapraszamy też do naszej galerii zdjęć oraz do dyskusji na forum. Zachęcamy także wszystkich do współpracy. Jeżeli macie coś do powiedzenia, przekazania innym ciekawostek na temat kynologii - prosimy o kontakt. |
|
|
Beagle  Inne nazwy tej rasy psów: Beagle, English Beagle.
Beagle - jedna z ras psów, należąca do grupy psów gończych, posokowców i psów ras pokrewnych. Zaklasyfikowana do sekcji psów gończych, w podsekcji psy gończe małe. Historia rasy: Beagle jest jedną z najstarszych ras psów gończych. Dzieje tego najmniejszego z psów gończych nie są do końca jasne. Według jednej z teorii słowo „beagle” pochodzi od celtyckiego wyrazu „beag”, co oznacza „mały”. Inni badacze wywodzą nazwę od francuskiego słowa „begueule”, co oznacza „rozwarte gardło”. W średniowiecznej francuszczyźnie istniało zaś słowo „begle”, czyli „ ktoś, kto nieustannie kwili”.
Nie wiemy dokładnie skąd pochodzą przodkowie tej rasy psów. Część badaczy uważa, że beagle wywodzi się ze starożytnej Grecji, skąd dotarł do Francji. Wiemy, że francuscy Normanowie posługiwali się psami gończymi do polowania na zające. W 1066 r., wraz z Wilhelmem Zdobywcą mogli sprowadzić te psy do Anglii, gdzie, wieki później nastąpiło jej względne wyrównanie po skrzyżowaniu ze starymi angielskimi gończakami i harierem.
Druga teoria głosi, że już starożytni Rzymianie zastali w Brytanii psy myśliwskie podobne do beagle. Dowodem na to być psiarnia księcia Walii, Pwylla, mającego panować za króla Artura. Pwyll ponoć posiadał białe psy gończe najwyższej jakości i od nich miałyby się wywodzić wszystkie psy myśliwskie. Wspominał o tym w jednej ze swych pieśni żyjący w III w.n.e. szkocki bard Ossian.
Ówczesne psy były nieco mniejsze i czasami wożono je w końskich jukach, a nawet w kieszeniach jeźdźców. Z tych „przenośnych” zwierząt rozwinęła się miniaturowa odmiana beagla. Wzrost „kieszonkowego beagle" („pocket beagle”) nie mógł przekraczać 30,5 cm. w kłębie. Małe beagle cieszyły się wielką sympatią królowej Elżbiety I. Ponoć ich szczekanie przypominało dźwięk dzwonków. W tamtym czasie pieski te były również zwane właśnie „Elizabeth beagles” na cześć królowej, trzymającej sforę psów tej rasy. Niestety, małe beagle, choć niezmiernie popularne przed I wojną światową, nie przetrwały do czasów współczesnych. Małe beagle polowały na zające, zaś duże beagle, zwane również jako „vaches” lub „buck hounds” polowały na jelenie.
Psy gończe to jedne z ras psów, od lat związane z brytyjskim dworem królewskim. Beagle posiadała Elżbieta I, Wilhelm III oraz Jerzy IV, który ze swoją zgrają polował na kredowych wyżynach w Sussex, w okolicach Brighton. W XIX w. rasa zyskała dużą popularność, dzięki przedstawieniom psów należących do pastora Honeywood z Essex. Psy te przypominały angielskie foxhoundy w miniaturowym wydaniu.
W Zjednoczonym Królestwie Klub Miłośników Beagla został założony w 1895 r., a kilka lat później psy te pojawiły się w USA. Najpopularniejszym przedstawicielem tej rasy psów jest „Snoopy”, komiksowy bohater z komiksu „Peanuts” (Orzeszki) wymyślony w 1950 r. przez Charlesa M. Schultza. Beagle posiadał także prezydent USA Lyndon B. Johnson.
Wspomnieć niestety należy również, że beagle często jest wykorzystywany jako zwierzę doświadczalne przez koncerny farmaceutyczne.
Pomimo swej bogatej myśliwskiej przeszłości, której tradycja do dnia dzisiejszego jest dochowywana, beagle jest obecnie najczęściej psem towarzyszącym, z zadowoleniem podążającym tropem pantofli swego pana. |
|
Rasy psów - Czytaj więcej
|
|
Fiński lapphund
 Inne nazwy tej rasy psów: Fiński lapphund, lapinkoira, Suomenpystykorva, Suomenlapinkoira
Fiński lapphund jest to jedna z ras psów, zaliczana do grupy szpiców i psów w typie pierwotnym, sekcji północnych psów pasterskich. Historia rasy: Lapończycy od wieków używali psów w typie fińskiego lapphunda jako psów pasterskich do wypasu reniferów i psów stróżujących na Półwyspie Fennoskandzkim oraz na północnych terenach Rosji. Psy te przyczyniły się do wydania w 1945 r. przez Fiński Związek Kynologiczny wzorca rasy. W 1967 r. zmieniono nazwę rasy – lapoński pies pasterski – na lapphund. W latach 70. XX wieku ustalał się typ i obraz rasy, tak więc kilkakrotnie doprecyzowywano wzorzec. W 1993 r. zmieniono nazwę rasy na
fiński lapphund.
Typ rasy ustabilizował się w krótkim czasie; obecnie rasa jest bardzo popularna w całej Finlandii, pełniąc przede wszystkim rolę psa domowego, trzymanego w celach hobbystycznych. |
|
Rasy psów - Czytaj więcej
|
|
Dog argentyński  Inne nazwy tej rasy psów: Dog argentyński - Dogo Argentino, Argentine Dogo, Argentinian Mastiff.
Historia rasy: Dog argentyński powstał w latach 20-tych ubiegłego stulecia w Argentynie, dzięki wysiłkom hodowlanym braci Antonio i Agustina Norez Martinez. Zainspirowani legendami o potężnych psach rasy Alaunt i Viejo Perro de Pelea Cordobés, hodowanych przez ich wujka Oskara, bracia zdecydowali się stworzyć psa bardziej wszechstronnego, będącego w stanie uczestniczyć w polowaniach na pumy czy jaguary, ale jednocześnie będącego nieustraszonym obrońcą i psem towarzyszącym. Rasą wyjściową był bojowy pies z Kordoby (Old Cordoba Fighting Dog), znany ze swojej wojowniczej natury i stałej inklinacji do walk. Pies ten był tak agresywny, że nawet podczas krycia z suką starał się wszcząć z nią bójkę. Dodano następnie do krzyżówek mastifa, buldoga, boksera, bulteriera, angielskiego pointera, doga niemieckiego - arlekina, doga de bordeaux, mastifa pirenejskiego i wilczarza irlandzkiego. W rezultacie powstał wytrwały i nieustraszony pies, zdolny do polowania na dziki, pumy i jaguary, o wysokiej tolerancji na ból i niezwykle silnym instynkcie obronnym.
Niestety, dog argentyński ze względu na swoje ponadprzeciętne zdolności, szybko osiągnął złą sławę uczestnicząc w organizowanych nielegalnie walkach psów.
Rasa została uznana przez FCI w 1973 r. Obecnie jest głównie używany jako pies obronny i towarzyszący oraz myśliwski na dużą zwierzynę. Służy w policji, służbach celnych gdzie jest wykorzystywany do wykrywania narkotyków oraz także jako przewodnik dla ociemniałych.
|
|
Rasy psów - Czytaj więcej
|
|
|
|
«« start « poprz. 1 2 3 4 5 6 nast. » koniec »»
|
| Pozycje :: 1 - 12 z 71 |
