Rasy psów, pies, psy

Jeżeli jesteś zainteresowany konkretną rasą, której nie ma obecnie w naszym katalogu, napisz do nas. Postaramy się dodać jej opis w pierwszej kolejności. Zapraszamy też do naszej galerii zdjęć oraz do dyskusji na forum. Zachęcamy także wszystkich do współpracy. Jeżeli macie coś do powiedzenia, przekazania innym ciekawostek na temat kynologii - prosimy o kontakt.
 
Nie pamiętasz hasła? Konto? Zarejestruj się!

Rasy psów

Kolporter RSS


Projekt:
Katarzyna Marszewska K. Marszewska

Szpic z  Norbotten

Rasy psów NorbottenspetsInne nazwy tej rasy psów: Szpic z  Norbotten, szpic nordycki, Norbottenspets, Nordic Spitz, Pohjanpystykorva, Norrbottenspitz

Szpic z Norbotten (szpic nordycki, Norbottenspets) - jedna z ras psów, należąca do grupy szpiców i psów pierwotnych, zaklasyfikowana do sekcji północnych szpiców myśliwskich.

 

Historia rasy:  Szpic z  Norbotten pochodzi ze Szwecji, z przygranicznego regionu Norbotten na granicy z Finlandią. Nie jest wykluczone, że ta stara szwedzka rasa psów pochodzi bezpośrednio od psa torfowego. Od wieków pies ten polował na ptactwo w rozległych lasach i trzęsawiskach regionu Norbotten.

Rasa była jednak bliska wymarcia i w 1948 r. ogłoszono ją za wymarłą. Myśliwi z północy Szwecji nie pozwoli jednak wyginąć swemu wiernemu pomocnikowi i w 1967 r. grupa miłośników Szpica nordyckiego wyszukała kilka ostatnich psów i suk i rozpoczęła z powrotem hodowlę tego psa.

Obecnie ta rasa psów przeżywa w Szwecji prawdziwy rozkwit. Wciąż jest to pies myśliwski, ale znalazł już liczne grono miłośników jako pies stróżujący i towarzyszący. Czasami ciągane też lekkie sanie na ośnieżonej północy Szwecji.

Rasy psów - Czytaj więcej
 

Pies Gotów

Rasy psów - szwedzki vallhundInne nazwy tej rasy psów: Pies Gotów, Västgötaspets, Szwedzki Vallhund, Vallhund, Szwedzki szpic owczarski

Pies Gotów (Västgötaspets) - jedna z ras psów, należąca do grupy szpiców i psów pierwotnych, zaklasyfikowana do sekcji północnych szpiców pasterskich.

 

Historia rasy:  Szwedzka nazwa  tej rasy psów – „Västgötaspets” oznacza psa zachodnich Gotów i jest uznana przez FCI jako nazwa rdzennej, szwedzkiej rasy psów pierwotnie pochodzących z rejonów jezior Wener oraz Wetter, w południowej Szwecji.

Tereny te były zamieszkane przez ludzi w młodszej epoce kamienia i brązu, a pozostałości rysunków naściennych są dowodem na wykorzystywanie przez człowieka psów do polowań. Na skutek postępującej szybko i niezależnie od regionu świata chondrodystrofi, dziedziczonej dominująco, rodzime psy zaczęły posiadać krótsze kończyny.

Nie jest do końca jasne, w jaki sposób spokrewniony jest on z welsh corgi. Trudno orzec, czy wikingowie sprowadzili do Szwecji psy w tym typie szpica z Anglii. Współczesne badania kynologiczne wykazują, iż rasa rozwinęła się w Szwecji.

Zaszczyt uznania i rejestracji szwedzkiego vallhunda jako szwedzkiej rasy przypadł hrabiemu Björnowi von Rosenowi. Na początku lat 40. XX wieku stwierdził on istnienie psów tej rasy. Sporządzając spis psów w hrabstwie Västergötland, zwłaszcza w okolicach miasta Vara, odkrył niewielką, lecz jednolitą w typie grupę psów. Zapoczątkowały one poważny program hodowlany, którego głównym inicjatorem był dyrektor K.G. Zettersten. Udało mu się wyhodować psy w jednakowym typie bez utraty ich instynktu pasterskiego.

Rasa została oficjalnie uznana przez szwedzki Kennel Club w 1948 r.

Dawniej Västgötaspets, hodowany głównie przez chłopstwo na Gotlandii, był wykorzystywany jako pies zaganiający bydło, pies stróżujący oraz jako szczurołap. Obecnie jest to bardzo popularna rasa psów w Szwecji sprawdzająca się jako sportowe psy towarzyszące

Rasy psów - Czytaj więcej
 

Pies islandzki

Rasy psów Islandzki szpic pasterskiInne nazwy tej rasy psów: Pies islandzki, Islandzki szpic pasterski, Islenkur Fjárhundur, Icelandic Sheepdog, Íslenskur fjárhundur, Friaar Dog, Iceland Dog

Pies islandzki (islandzki pies pasterski) - jedna z ras psów, należąca do grupy szpiców i psów pierwotnych, zaklasyfikowana do sekcji północnych szpicy pasterskich.

 

historia rasy: Islandzki szpic pasterski jest jedyną rodzimą rasą Islandii. Pojawił się w Islandii wraz z pierwszymi osadnikami-wikingami (874-930) i pochodzi w prostej linii od norweskiego buhunda. Jego zadaniami było pasterstwo, ciągnięcie sań, ale też był używany jako pies myśliwski. Po wybiciu dzikiej zwierzyny pies islandzki został oddelegowany do stróżowania i zaganiania bydła.

Przez stulecia islandzki szpic pasterski oraz sposób jego pracy przystosowały się do lokalnego terenu, gospodarki oraz trudnej walki o przetrwanie Islandczyków; stał się on niezastąpiony przy wypasie gospodarskiego inwentarza. Rasa ta została zdziesiątkowana epidemia nosówki i była zagrożoną całkowitym wyginięciem, gdyby nie wysiłki hodowców z Islandii i Wielkiej Brytanii.

W ciągu kilku ostatnich dziesięcioleci wzrosła popularność psa islandzkiego, i niezależnie od faktu, iż rasa jest nadal mało liczna – nie jest już uznawana za zagrożoną wymarciem. Stał się również popularnym psem towarzyszącym.

Rasy psów - Czytaj więcej
 

Norweski buhund

Rasy psów Norweski buhundInne nazwy tej rasy psów: Norweski buhund, Norsk Buhund,  Norwegian Buhund , Norwegian Sheepdog, Nordiske Sitz-hunde

Norweski buhund - jedna z ras psów, należąca do grupy szpiców i psów pierwotnych, zaklasyfikowana do sekcji północnych szpicy pasterskich.

 

Historia rasy: Norweski buhund towarzyszył wikingom podczas ich wypraw łupieżczych, gdyż potrzebowali oni czujnego psa stróżującego. Ta rasa psów była bardzo rozpowszechniona w średniowiecznej Skandynawii, skąd następnie dotarła do Islandii, gdzie stała się protoplastą wielu ras lokalnych.

Nazwa „buhund” pojawiła się dopiero pod koniec XVII w. Słowo „bu” oznacza „miejsce zamieszkania” oraz „bydło” zaś „hund” znaczy pies. „Buhund” oznacza więc „psa do bydła” oraz w wolnym tłumaczeniu „pies mieszkający z ludźmi”. Czyli nazwa psa również wskazuje na jego przeznaczenie jako psa pasterskiego i stróżującego.

Norweskiego buhunda używano również do polowania na łosie, lisy, bażanty, kuropatwy ale również na niedźwiedzie i wilki.

W Norwegii tę rasę psów uznano za dziedzictwo narodowe i jest wspierana przez liczne instytucje państwowe. Norweski buhund wciąż jest używany do pilnowania stad, szczególnie w południowo zachodniej Norwegii, oraz jako pies stróżujący i gospodarski. Oraz liczniejsza jest również grupa zwolenników trzymania tych psów w domach jako pies rodzinny i towarzyszący. Obecnie norweski buhund  znalazł zastosowanie w policji, pomaga osobom, które mają problemy ze słuchem, sprawdza się także w zawodach agility i posłuszeństwa. Współcześnie jest przede wszystkim psem rodzinnym.

Stosunkowo dużo psów jest hodowanych na wyspach brytyjskich.

Rasy psów - Czytaj więcej
 
««  start « poprz. 1 2 3 4 5 6 nast.  » koniec »»

Pozycje :: 13 - 24 z 71

Szukaj