Rasy psów, pies, psy

Jeżeli jesteś zainteresowany konkretną rasą, której nie ma obecnie w naszym katalogu, napisz do nas. Postaramy się dodać jej opis w pierwszej kolejności. Zapraszamy też do naszej galerii zdjęć oraz do dyskusji na forum. Zachęcamy także wszystkich do współpracy. Jeżeli macie coś do powiedzenia, przekazania innym ciekawostek na temat kynologii - prosimy o kontakt.
 
Nie pamiętasz hasła? Konto? Zarejestruj się!

Rasy psów


Projekt:
Katarzyna Marszewska K. Marszewska
Psy myśliwskie
 
Pies pomagał człowiekowi w polowaniu od zawsze. Psy myśliwskie pomagają człowiekowi w czasie polowania we wszystkich jego odmianach. Ich rozwój postępował wraz z rozwojem metod polowania i typów broni i podlegał ciągłym zmianom. Każda z ras myśliwskich w szczególny sposób wywiązuje się z zadań przed nią postawionych lub pracy w określonym terenie. Wszak polowanie z bronią palną, psami wystawiającymi zwierzynę, z gończymi, z norowcami walczącymi z lisem pod ziemią wymaga innych umiejętności. Tak samo jak polowanie na równinie, lesie, gęstym buszu czy na bagnach.

W dziale tym pragniemy przedstawić opisy ras psów myśliwskich należących do III (teriery), IV (jamniki), VI (psy gończe i posokowce), VII (wyżły), VIII (psy aportujące, płochacze, psy wodne) i X (charty) grupy FCI. Kilka pozostałych ras psów myśliwskich w typie pierwotnym znajdziecie w dziale „Szpice i psy pierwotne”.
 
 
 
  • Charty  ( 5 pozycji )
     
    Charty są niewątpliwie najstarszymi psami myśliwskimi i bez wątpienia najszlachetniejszymi. Podczas polowania posługują się wzrokiem i potrafią gonić zwierzynę do całkowitego wyczerpania.

    Charty nigdy nie podporządkowują się całkowicie swojemu przewodnikowi, oraz niezwykle ciężko spełnić wielka potrzebę ruchu.
     
     
  • Wyżły  ( 3 pozycji )
     
    Wraz z wynalezieniem broni palnej niezbędny stał się pies tropiący zwierzynę, który wskazywał w bezruchu, a po przybyciu myśliwego płoszył kuropatwy i bażanty.

    Wyżły są bardzo szybkimi psami myśliwskimi, które są w stanie przez wiele godzin penetrować pola, a następnie zamierają w bezruchu i wystawiają zwierzynę.

    Najlepiej, jakby przedstawiciele tej grupy psów znajdowały się w rękach myśliwego.
     
     
  • Psy wodne  ( 2 pozycji )
     
    Psy wodne są bardzo podobne z wyglądu do pudla. Wszystkie mają lokowatą sierść i są wyspecjalizowane do pracy w wodzie. Ich sierść nie przepuszcza powietrza i świetnie izoluje termicznie.

    Obecnie większość z nich jest psami towarzyszącymi.
     
     
  • Płochacze  ( 4 pozycji )
     
    Płochacze są używane głównie do polowań na ptactwo. Psy te wypłaszają zwierzynę z gęstego gąszczu i napędzają ją na myśliwego. Znajdując dzikie ptactwo na drzewach oszczekują je przywołując myśliwego.

    Płochacze mają miły charakter, są łatwe do prowadzenia i dobrze sprawdzają sie jako psy rodzinne.
     
     
  • Teriery  ( 12 pozycji )
     
    Teriery zawdzięczają swoją nazwę Rzymianom podczas pierwszej inwazji na wyspy brytyjskie. Nazwali oni wtedy te psy myśliwskie przeznaczone do polowania na kryjące się w norach zwierzęta, takie jak lisy, borsuki, króliki czy szczury „terrati” od łacińskiego słowa ziemia, czyli „terra”.

    Przyjmuje się, że teriery są jednymi z najodważniejszych i nieustępliwych ras psów. Rzeczywiście, ich zadaniem przez wieki było odnalezienie i zabicie zwierzęcia pod ziemią. Sama perspektywa wejścia do małej, wilgotnej nory i następnie walka pod ziemią na śmierć i życie np. z lisem wymagała nie lada odwagi. Są to również zagorzali indywidualiści, gdyż pod ziemią były / są oni zdani wyłącznie na siebie.

    Należy jednak podkreślić, że większość z trzymanych dziś terierów nie służy do polowania, a rasy te stały się obecnie popularnymi psami rodzinnymi i towarzyszącymi, choć wciąż mają zwyczaj obwąchiwania każdej mysiej dziury.
     
     
  • Psy aportujące  ( 5 pozycji )
     
    Zadaniem psa aportującego (retrievera) jest odnalezienie i zaaportowanie ustrzelonej zwierzyny. Nie są to psy polujące bezpośrednio, ale ściśle współpracują z myśliwym, wykonując jego komendy. Są to psy wyspecjalizowane w zależności od terenu, w którym przyjdzie im pracować, czyli aportowanie z pola czy wody. Do momentu strzału i komendy myśliwego mają pozostawać karnie przy nodze, a potem odnaleźć i przynieść postrzelonego ptaka.

    Retrievery (aportery) generalnie nie posiadają skłonności do samodzielnego polowania. Mają dobry węch, a umiejętność aportowania mają we krwi. Nie mają silnego instynktu terytorialnego toteż z reguły kiepscy z nich strażnicy. Co więcej, ponieważ nigdy nie były używane do osaczania, trzymania i walki z innymi zwierzętami, nie wykazują też agresji. Psy aportujące najlepiej z ras myśliwskich nadają się na psy rodzinne i do trzymania w domu, ale są bardziej wymagające niż się ogólnie sądzi. Najpopularniejsze z nich, czyli labrador i golden retriever stały się bardzo modne, więc często są rozmnażane masowo, bez dbałości o cechy charakteru, więc czasami występują u nich skrzywienia psychiki np. agresja.
     
     
  • Psy gończe  ( 4 pozycji )
     
    Jedną z najstarszych form polowania jest pogoń za dzikim zwierzęciem. Psy odnajdywały ślad i podążały za nim. Psy gończe mogą pracować w sforze, parami lub pojedynczo. Czasy świetności psów gończych zakończyły się wraz z upadkiem arystokracji, kiedy to skończył się także czas tłumnych i wystawnych polowań.

    Rasy te występują w niezliczonej liczbie odmian. Szlacheckie sfory musiały różnić się między sobą odmianą, szatą, czasem też wzrostem czy głosem. Maja wszakże wspólne cechy: pościg za zwierzyną, tropienie jej i głoszeni. Są to psy wytrzymałe, odważne i towarzyskie, ale tylko nieliczne można polecać jako psy rodzinne.
     
     

Szukaj