Inne nazwy tej rasy psów: Beagle, English Beagle.
Klasyfikacja FCI: Grupa VI. Psy gończe, posokowce i rasy pokrewne. Sekcja 1. Psy gończe. Podsekcja 1.3 Małe psy gończe
Nr FCI: 161
Pochodzenie rasy i data powstania: Wielka Brytania, XIV w.n.e.
Wrażenie ogólne
Beagle jest krępą i silnie zbudowaną miniaturą foxhounda. Pies ten odznacza się harmonijnymi proporcjami wskazującymi na żywotność, siłę i energię. Charakterystyczne jest „śpiewanie” tego psa, gdy jest podniecony. Sfora beagle „śpiewa” tak melodyjnie, że Anglicy ochrzcili tę rasę mianem „śpiewających beagle" („singing beagles”)
Beagle ma dużą głowę, o szerokiej, zaokrąglonej i wysklepionej czaszce, z wyraźnie zaznaczonym stopem i duże, ciemnobrązowe bądź orzechowe, okrągłe oczy w ciemnej oprawie. Nozdrza szerokie, nos czarny. Uszy są dość długie, szerokie, płaskie i delikatnie, lekko skierowane do przodu. Szyja jest krótka i silna. Przednie kończyny są silne i proste, a łapy obłe, o wyraźnie wysklepionych palcach i dużych, solidnych poduszkach. Ogon jest dość krótki, silny, zwężający się ku końcowi i jest noszony prosto, ale niezakrzywiony
Przeznaczenie
Pierwotnie pies gończy do polowania na króliki i zające. Obecnie wciąż pies mysliwski i ogromnie popularny pies rodzinny i towarzyszący.
Wymagania
Nadaje się na pierwszego psa w rodzinie, ale jego wychowanie nie jest aż takie proste. Beagle wymaga niewiele zabiegów pielęgnacyjnych oprócz regularnego czyszczenia uszu. Potrzebuje sensownego zajęcia zastępującego polowanie i posiada dużą potrzebę ruchu.
Są to zaledwie podstawowe informacje na temat Beagle. Cały artykuł znajdziesz klikając w znajdujący się poniżej link
Krótkie opisy ras psów 
