Border Terrier

Klasyfikacja FCI: Grupa III. Teriery. Sekcja 1. Teriery wysokonożne.
Nr FCI: 10

 

 

 

 

 

Border terier jest psem użytkowym, wyhodowanym na wyżynnych terenach między Szkocją i Anglią. Jego zadaniem była ochrona drobnych zwierząt domowych (np. drobiu) przed silnymi i drapieżnymi lisami. Border terier wywodzi się z tego samego pnia, co teriery: lakeland, bedlington i dandie dinmont. Do jego przodków należy również jednolicie biały redesdale terier, rasa dzisiaj wymarła.

Obecnie obowiązująca nazwa rasy została ustalona w roku 1880. Wcześniej border teriera nazywano reedwater terier lub coąuetdale terier. Pierwszym border terierem zarejestrowanym przez angielski Kennel Club był Mosstrooper, należący do pani Mary Rew.

Border jest najmniejszą i najmniej efektowną rasą terierów. Niewyszukany wygląd bordera w porównaniu z jego eleganckimi kuzynami był źródłem przewrotnej satysfakcji właścicieli tej rasy, której uznanie przez angielski Kennel Club w roku 1920 wzbudziło pewne obawy wśród jej miłośników. Lękano się, iż hodowcy zaczną pracować nad „uszlachetnieniem" wyglądu bordera, co mogło odbić się ujemnie na jego wytrzymałości i odwadze. Słynął on z tego, że potrafił gonić lisa przez wiele godzin, później cierpliwie warować przy jego jamie, by definitywnie dokończyć dzieła mocnym chwytem za gardło, gdy lis nieopatrznie wynurzył się z nory. Obawy okazały się płonne. Border terier nie zmienił się ani o jotę.

Głowa bordera przypomina głowę wydry, uszy są małe, w kształcie litery „V", zwisające blisko przy policzkach, oczy ciemne i przenikliwe. Szyja średnio długa, tułów prosty, długi i wąski, nogi silne i raczej długie, ogon umiarkowanie krótki, noszony wysoko, lecz nigdy nie zakręcony ponad grzbietem. Szata podwójna: krótkie i grube podszycie oraz szorstka gęsta pokrywa włosowa chroniąca psa przed wilgocią i chłodem. Maść może być ruda, siwa podpalana, niebieska podpalana lub pszeniczna. Dopuszczalne jest nieco bieli na piersi. Waga 5 — 6,8 kg.

Border terier potrafi zaganiać lisa do jamy, tropić borsuka, wydrę i kunę. Spełnia funkcje przede wszystkim użytkowe, choć uchodzi również za ulubionego psa do towarzystwa, ponieważ jest łagodny, skory do zabaw, oddany, posłuszny i układny.

Zobacz też...