Inne nazwy tej rasy psów: West Highland White Terrier, Poltalloch Terrier, Roseneath Terrier, Westie
Klasyfikacja FCI: Grupa III. Teriery. Sekcja 2. Teriery krótkonożne.
Nr FCI: 85
Często zwany po prostu „westie", west highland white terier jest spokrewniony z cairn terierem w dość niezwykły sposób. Ongiś białe szczenięta w miocie cairn teriera były uważane za wadliwe i usypiane. Z takich kilku białych szczeniaków, które przy jakiejś okazji zostawiono przy życiu, wyhodowano west highland white teriera.
Przez wiele lat westie był hodowany głównie w majątku Malcolm Poltalloch w hrabstwie Argyllshire w zachodniej części gór szkockich. Rodzina Malcolm posiada liczną psiarnię, do której należały okazy rodowodem sięgające czasów króla Jakuba I Stuarta (XVII wiek). Hodowla westie`ego w Argyllshire była dużym sukcesem. Na początku naszego stulecia rasa trafiła do Stanów Zjednoczonych, a jej oficjalne uznanie w Ameryce nastąpiło w roku 1908.
Cechy fizyczne westie'ego: zwarta budowa ciała, krótkie kończyny, krótka, szeroka głowa, małe, spiczasto zakończone uszy, ciemne i czujne oczy, prosty, nie przycinany ogon. Charakterystyczna biała szata jest dwuwarstwowa i składa się z miękkiego i gęstego podszycia oraz twardych i prostych włosów pokrywowych. Całą głowę pokrywają obfite włosy, nieco krótsze na szyi i łopatkach. Nos jest czarny jak węgiel i tworzy miły kontrast z czysto białą szatą. Jedyną dopuszczalną maścią jest maść czysto biała.
Westie potrafi być dobrym stróżem w podnieceniu jest dość szczekliwy ale usposobienie ma wesołe, przyjazne, pogodne i otwarte. Łatwo adaptuje się do każdych warunków, lecz najlepiej czuje się w otoczeniu kilku dobrze dobranych przyjaciół, bez względu na to czy są to ludzie, czy psy. Ten pewnie wyglądający i śmiały czworonóg należy do najbardziej ulubionych terierów.