Rasy psów, pies, psy

Jeżeli jesteś zainteresowany konkretną rasą, której nie ma obecnie w naszym katalogu, napisz do nas. Postaramy się dodać jej opis w pierwszej kolejności. Zapraszamy też do naszej galerii zdjęć oraz do dyskusji na forum. Zachęcamy także wszystkich do współpracy. Jeżeli macie coś do powiedzenia, przekazania innym ciekawostek na temat kynologii - prosimy o kontakt.
 
Nie pamiętasz hasła? Konto? Zarejestruj się!

Rasy psów

Ostatnie posty na forum


Projekt:
Katarzyna Marszewska K. Marszewska
ALL |0-9 |A |B |C |D |E |F |G |H |I |J |K |L |M |N |O |P |Q |R |S |T |U |V |W |X |Y |Z

Katalog ras psów A - Z Psy obronne i stróżujące Psy pasterskie

Drukuj Poleć znajomemu

Berneński pies pasterski

Rasy psów - Berneński pies pasterskiInne nazwy tej rasy psów: Berneński pies pasterski, Bernese Mountain Dog, Berner Sennenhund, Bernese Cattle Dog, Bouvier Bernois


Klasyfikacja FCI: Grupa II. Psy w typie pinczera i sznaucera, molosy, szwajcarskie psy pasterskie i inne rasy. Sekcja 3. Szwajcarskie psy pasterskie
Nr FCI: 45




























Uważany przez niektórych za „najpiękniejszego psa świata", berneńczyk jest jedną z czterech ras szwajcarskich psów pasterskich. Pozostałe trzy to: duży szwajcarski pies pasterski, appenzeller i entlebucher. Nazwy pochodzą od regionów, gdzie rasy zostały odkryte. Powszechnie uważa się, że ich przodkami były duże psy podobne do mastiffów i asyryjskich molosów, które przywędrowały do Helwecji z legionami rzymskimi około 2 000 lat temu. Rzymscy żołnierze używali ich do prac pasterskich. Patrolowały one również umocnienia wojskowe i strzegły faktorii kupieckich. Uzbrojone w nabijane kolcami kołnierze, potrafiły iść w bój ze swoimi panami. Na przedmiotach z gliny pochodzących z okresu rzymskich podbojów odkryto wizerunki czworonogów, które wyglądem przypominają współczesne psy pasterskie. W Szwajcarii cztery pokrewne rasy nazywa się Sennenhunde, czyli „psy serowarów". Przydomek wziął się stąd, że w przeszłości były one używane przez mleczarzy jako zwierzęta pociągowe zaprzęgane do wózków z mlekiem, serami, itp.

Przez długi czas berneńczyk, którego nazwa wywodzi się od kantonu berneńskiego, był psem powszechnie w Szwajcarii spotykanym. Rasa znalazła się na krawędzi wymarcia około roku 1840, kiedy to zaczęły ją wypierać psy innych ras, a szczególnie bernardyny. Berneńczykowi udało się przetrwać dzięki dwu szwajcarskim hodowcom: Franzowi Schertenliebowi, który w roku 1892 odnalazł w okolicy wioski Durrbach najlepsze żyjące okazy i profesorowi Albertowi Heimowi, który wespół z Schertenliebem założył hodowlę. Od nazwy owej wioski bereńczyk jest czasami określany mianem Durrbachler. Cechy berneńskiego psa pasterskiego: harmonijna budowa, inteligencja, wierność, przywiązanie, łagodne usposobienie. W latach 30. rasa została uznana przez angielski i amerykański Kennel Club.

Zwarta budowa, szeroka klatka piersiowa, silnie umięśnione kończyny przednie i muskularne uda sprawiają, że berneńczyk wygląda jakby był stworzony do prac pociągowych. Rozmiarami przypomina owczarka szkockiego (collie). Szata jest gładka i miękka, umaszczenie lśniąco czarne, białe znaczenia na policzkach, łapach i końcu ogona, biała pierś, rdzawo brunatne lub ciemnobrązowe znaczenia nad oczami, na piersi i na łapach.







Zobacz też...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 
 
następny artykuł »