Wprawdzie często samiec bierze na siebie trud poszukiwania partnerki, ale i samica nie zawsze jest bierna. Może i ona przejawić inicjatywę wobec niedoświadczonego i głupiutkiego samca, zwłaszcza, gdy chował się on w izolacji. Pozwól w miarę możliwości psom zapoznać się, niech sobie pohasają, zanim dojdzie do właściwego skoku. Samica nie dopuszcza czasem do kopulacji, jeśli nie przywykła przebywać w towarzystwie innych psów.

Co agresywniejsze rasy sprawiają niekiedy trudności. Samiec zaleca się obwąchując suce szyję, uszy, rejon odbytu i pochwy oraz merdając ogonem. Samica może zachowywać się spokojnie albo okazywać radośnie zgodę. Samiec i samica stają naprzeciwko siebie, pochylają się na przednich łapach, prostują tylne i nagle się podrywają. W czasie zalotów suka reaguje na wylizywanie jej sromu, unosząc wysoko zad i odchylając ogon w bok. Gdy jest już gotowa do spółkowania, zachowuje się spokojnie, pozwala samcowi wskoczyć na siebie mimo różnicy wielkości - niekiedy znacznej.

Samica w stanie gotowości zachowuje się spokojnie, samiec natomiast wskakuje na nią i wykonuje rytmiczne ruchy miednicą, ostro je przyspieszając. Członek wchodzi wtedy do pochwy i utrzymywany tam jest przez mięśnie - zwieracze pochwy (sczepienie). Ejakulacja zaczyna się w tej samej chwili, co sczepienie i trwa do końca aktu.

Uczepienie trwa zazwyczaj od dziesięciu do trzydziestu minut. Gdy ciała jamiste prącia wiotczeją, para rozłącza się i samiec wylizuje sobie okolice narządów płciowych. Po zakończeniu kopulacji pies nie wykazuje szczególnego zainteresowania płciowego. Szybko jednak dochodzi do siebie i rekordowo może odbywać po pięć kopulacji dziennie. Często przy pierwszym skoku nie następuje immisja prącia do pochwy i zaloty mogą się wielokrotnie powtarzać. Samiec schodzi, samica zaś przejmuje inicjatywę i sama przyjmuje postawę kopulacyjną.

Doświadczony reproduktor pozostawiony z samicą gotową go przyjąć może zakończyć immisję prącia w czasie krótszym od minuty. Jeśli suka nie jest gotowa, a w dodatku pies nie ma doświadczenia, zaloty mogą ciągnąć się godzinami i nie doprowadzić w końcu do kopulacji. Obaj właściciele powinni pozostawać przy psach. Zdarza się bowiem, że samica robi się zła albo wycofuje się przedwcześnie, narażając samca na obrażenia. W żadnym przypadku nie wolno próbować rozłączania sczepionej pary, gdyż skutkiem tego może być ciężkie obrażenie narządów płciowych, tak samca, jak i samicy.

Pożądane jest również powtórne krycie w dwa dni po pierwszym. Jeśli kopulacja doprowadziła do zapłodnienia, cieczka ustaje po czterech - pięciu dniach i samica nie dopuszcza już samca. W tym okresie należy uważać, aby przypadkiem inny samiec nie pokrył samicy, gdyż możliwe jest wtedy zjawisko zwane zapłodnieniem dodatkowym - nowe plemniki mogą jeszcze zapłodnić niektóre wolne komórki jajowe i rodzą się szczenięta rasy innej niż chcemy.

Po kopulacji nawet lekarzowi trudno jest orzec przed upływem miesiąca, czy samica jest ciężarna, chyba że jest ona mała i pozwala obmacać sobie brzuch, nie napinając przy tym powłok brzusznych.