Mastif pirenejski

Inne nazwy tej rasy psów: Mastif pirenejski - Pyrenean Mastiff, Perro Mastin del Pireneo, Mastin del Pirineo, Mastin d'Aragon, Mastin Navarro.

Długość życia	8 - 13 lat
Wielkość miotu	Średnio 5 szczeniąt
Wzrost	Pies: 75 - 85 cm. Suka: 71 - 82 cm.
Waga	Pies: 63 - 80 kg. Suka: 54 - 70 kg.
Aktywność	Niska do średniej
Szybkość uczenia się	Wysoka
Posłuszeństwo	Wysokie
Stosunek do dzieci	Niezwykle czuły i delikatny wobec dzieci swojej ludzkiej rodziny, które traktuje niczym swoje własne
Stosunek do obcych	Stosunkowo nieufny, czujny i dumny
Stosunek do psów	Nie okazuje oznak agresywności, mając świadomość swojej wielkiej siły
Stosunek do innych zwierząt	Doskonale współżyje z innymi zwierzętami.

Wrażenie ogólne

Mastif pirenejski jest dużym psem pasterskim zdolnym do obrony chronionego przez niego stada przed takimi drapieżnikami jak wilki czy niedźwiedzie. Jest silny, muskularny i harmonijnie zbudowany. Z wyglądu przypomina swojego bliskiego kuzyna - pirenejskiego psa górskiego, od którego odróżnia się wyraźnie krótszą sierścią. Pomimo swoich dużych rozmiarów nie może sprawiać wrażenia ciężkiego czy powolnego.

Szata

Włos prosty, gruby, o średniej długości 6 - 9 cm. na grzbiecie i nieco dłuższy na łopatkach, wokół szyi i ogonie.

Maść

Z przewagą białego oraz z obowiązkową maską i znaczeniami w kolorze maski na uszach i całym ciele. Psy całkowicie białe, z czerwoną maską i znaczeniami, oraz trzy kolorowe nie są preferowane.

Historia rasy

Mastif pirenejski, jak nazwa wskazuje, pochodzi z górskich rejonów Hiszpanii, na południe od Pirenejów. Występuje na obszarze ciągnącym się od Aragonii na południowym - wschodzie, do Navarry na północnym - zachodzie. Powszechnie uważa się, że ten duży molos mógł powstać ze skrzyżowania mastifa hiszpańskiego z pirenejskim psem górskim, oraz kilkoma innymi lokalnymi rasami. Duże psy pasterskie pojawiły się na Półwyspie Iberyjskim wraz z kupcami z Fenicji i Assyrii około 3000 lat temu i wywodzą się od mastifów azjatyckich. Mastif pirenejski był głównie używany jako pies pasterski, do obrony stad owiec przed drapieżnikami takimi jak wilki czy niedźwiedzie, ale zadziwiająco dobrze sprawdzał się także jako pies zaganiający. Według hiszpańskich hodowców, zaledwie 5 psów tej rasy poradzi sobie ze stadem liczącym 1000 owiec!

W zależności od regionu, mastif pirenejski jest także nazywany mastifem aragońskim lub mastifem z Navarry. To stosunkowo rzadko spotykana rasa, wciąż wykorzystywana jako pies pasterski, ale też jako znakomity pies stróżujący czy obronny.

Temperament

Mastif pirenejski jest spokojny, posłuszny i niezmiernie inteligentny. W stosunku do obcych jest stosunkowo nieufny, czujny i dumny jednocześnie. W swoim zachowaniu wobec innych psów nie okazuje oznak agresywności, mając świadomość swojej wielkiej siły. Gdy pojawi się jednak jakiekolwiek zagrożenie, pies ten jest niezwykle sprawny w walce. Mastif pirenejski zna swoją wielką siłę i wie jak ją użyć. Jest bardzo dobrym psem obronnym i stróżującym. Jeśli ktoś niepowołany wkroczy na chroniony przez niego teren, musi być przygotowany na walkę z psem, któremu niestraszna jest potyczka z wilkiem czy nawet niedźwiedziem. Posiada głęboki i mocny głos, ale jest zazwyczaj cichy.

Mastif pirenejski jest niezmiernie łagodny i przyjacielski w stosunku do swojej rodziny i osób mu znanych. To pies niezwykle czuły i delikatny wobec dzieci swojej ludzkiej rodziny, które traktuje niczym swoje własne. Mastif pirenejski nie będzie zagrażał innym bez powodu i jest przeważnie miłym, ale bardzo odważnym, szybko reagującym w sytuacji zagrożenia psem.

Problemy zdrowotne

Zdarzają się problemy z oczami oraz choroba zapalna jelita (z ang. Inflammatory Bowel Disease). Jest to przewlekła choroba przewodu pokarmowego, głównie jelita grubego lub cienkiego. Stosunkowo częstym problemem jest skręt żołądka, spowodowany zjedzeniem jednocześnie zbyt dużej ilości pokarmu. Jest to druga, najczęściej występująca przyczyna śmierci psów, zaraz po nowotworach. Psy tej rasy stosunkowo rzadko cierpią na dysplazję stawu biodrowego.

Pielęgnacja

Futro mastifa pirenejskiego powinno być regularnie, co tydzień szczotkowane, aby zapobiegać powstawaniu kudłów. W okresie linienia czesanie powinno odbywać się codziennie (pies zrzuca sierść dwa razy do roku). Szczotkowanie nie tylko oczyszcza skórę, ale również pobudza krążenie krwi. Należy również regularnie sprawdzać paznokcie, uszy i zęby.

Idealny dom

Mastif pirenejski potrzebuje wiele przestrzeni i ruchu. To bardzo duży pies i dlatego nie nadaje się do mieszkania w bloku. Potrzebuje dużej, dobrze zabezpieczonej działki, po której mógłby swobodnie biegać, położonej w terenie wiejskim lub podmiejskim.

Ćwiczenia

Mastif pirenejski nie jest zbyt aktywnym psem, ale potrzebuje stosunkowo dużej ilości ruchu, aby pozostawać w dobrej formie. Powinien przez długi czas przebywać na swojej dobrze zabezpieczonej działce, gdzie mógłby swobodnie biegać. Oczywiście, codziennie powinien być zabierany na, co najmniej, dwa długie spacery.

Wychowanie

Masif pirenejski bardzo łatwo poddaje się tresurze. Jest bardzo inteligentny i szybko się uczy. Oczywiście, niezbędna jest odpowiednio wczesna socjalizacja szczeniaka.

Rasy psów - Mastif pirenejski - komentarze

Zobacz też...