Karabasz

Inne nazwy tej rasy psów: Karabasz - Karabash Dog, Anatolian Shepherd - owczarek anatolijski, Coban Kopegi, Perro de pastor de Anatolia, Anatolischer Hirtenhund, Chien de berger d'Anatolie, Kara bas.

Długość życia	12 - 15 lat
Wielkość miotu	5 - 10 szczeniąt
Wzrost	Pies: 71 - 76 cm. Suka: 66 - 71 cm.
Waga	Pies: 45 - 68 kg. Suka: 41 - 59 kg.
Aktywność	Wysoka
Szybkość uczenia się	Wysoka
Posłuszeństwo	Średnie
Stosunek do dzieci	Cierpliwy i opiekuńczy w stosunku do dzieci swojej rodziny. Pies powinien być natomiast stopniowo oswajany z obecnością nieznanych mu wcześniej dzieci.
Stosunek do obcych	Bardzo podejrzliwy. Nieufny i agresywny
Stosunek do psów	Agresywny do obcych psów, szczególnie tej samej płci.
Stosunek do innych zwierząt	Zaakceptuje inne zwierzęta, które zna od szczenięcia.

Wrażenie ogólne

Karabasz jest dużym i potężnym psem pasterskim, powszechnie używanym jako pies obronny. Jest bardzo podobny do kuvasza i pirenejskiego psa górskiego, ale jest bardziej zwinny i ma bardziej smukłą budowę. Owczarek anatolijski nie jest silnie umięśniony, natomiast jest niezwykle szybki i wytrzymały, dzięki czemu może być używany także jako pies myśliwski. Jest zdolny biec z szybkością ponad 50 km/h (!).

Ma dużą głowę, szeroką kufę, czarny nos i brązowe oczy w kształcie migdała. Charakterystyczna jest także czarna maska i takież uszy. Owczarek anatolijski był używany do ochrony zwierząt przed drapieżnikami i do polowań na wilki. Jest psem wiernym, niezależnym i śmiałym, ale nie powinien wykazywać przesadnej agresywności. Jest świetnym psem stróżującym, dzięki swojej spostrzegawczej naturze i silnemu instynktowi obronnemu.

Szata

Dość krótki, gęsty włos okrywowy i gęsty podszerstek.

Maść

Wszystkie kolory, ale najbardziej pożądany odcień od kremowego do płowego, z maską i uszami w kolorze czarnym.

Historia rasy

Charakterystycznej czarnej masce na głowie karabasz zawdzięcza swoją nazwę. 'Kara bas' znaczy w języku tureckim "czarna głowa". Powstał ze skrzyżowania dwóch ras tureckich psów pasterskich: akbasza i sivas-kangala. Pies ten od wieków był obrońcą stad wypasanych zwierząt oraz pasterzy, narażonych na ataki wilków i innych drapieżników. Karabasz jest więc klasycznym "ochroniarzem". Na wysokim płaskowyżu anatolijskim, gdzie lata są gorące i bardzo suche, a zimą jest bardzo zimno, pies ten przebywa przez cały rok na zewnątrz.

Przez wieki przodkowie owczarka anatolijskiego byli wykorzystywani do walk i na polowania. Od XVII aż do początków XX w. karabasze służyły w sułtańskiej armii tureckiej. Psy te były szczególnie znane jako "pogromcy wilków". Pasterze często w celu obrony psów montowali im na szyi metalowe obroże z kolcami, których długość dochodziła nawet do kilkunastu centymetrów, aby zwiększyć ich szanse w walce.

Owczarek anatolijski - karabasz oraz sivas-kangal i akbasz często są postrzegane jako jedna rasa, pod nazwą anatolijskiego psa pasterskiego, i są uznawane przez FCI za jedną rasę.

Karabasz (Anatolian Karabash) znalazł się w Rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 kwietnia 2003 roku w sprawie wykazu ras psów uznawanych za agresywne i na posiadanie psa tej rasy potrzebne jest stosowne zezwolenie organu gminy.

Temperament

Owczarek anatolijski jest bardzo wierny, czujny, ale również bardzo zaborczy. Posiada wysoko rozwinięty instynkt terytorialny. Jest psem inteligentnym i łatwo poddaje się szkoleniu, ale nie jest to pies dla niedoświadczonego hodowcy. Jest spokojny, opanowany i odważny. Niezależny, bardzo czujny, dumny i pewny siebie. Jest bardziej agresywny niż akbasz czy kangal, ale nie powinien przejawiać nieumotywowanej agresji. Bardzo związany z rodziną, wśród której przebywa, ale podejrzliwy i nieufny w stosunku do obcych, szczególnie, gdy osiągnie dorosłość. Nie wpuści na kontrolowany przez siebie teren żadnego intruza, ale jest dość przyjazny w stosunku do osób, które akceptuje jego właściciel.Może być psem upartym i próbować dominować.

Karabasz jest cierpliwy i opiekuńczy w stosunku do dzieci swojej rodziny. Jeżeli chodzi o inne, nieznane mu wcześniej dzieci, pies powinien być stopniowo oswajany z ich obecnością. Oczywiście, nie można zostawiać tego dużego psa samego z dziećmi. Owczarek anatolijski zaakceptuje inne zwierzęta, które zna od szczenięcia, za wyjątkiem innych dominujących psów, szczególnie tej samej płci. Jest natomiast agresywny w stosunku do nieznanych mu psów, dlatego należy unikać spuszczania go ze smyczy w miejscach publicznych.

Owczarek anatolijski nie wymaga żadnego, dodatkowego szkolenia obronnego. Posiada bardzo silny instynkt obronny, nasilający się wraz z wiekiem psa, aż do około półtora roku. Pies ten osiąga dojrzałość około czwartego roku życia. Jako, że szczekanie było pierwszą linią obrony przeciw drapieżnikom, pozostawiony na zewnątrz karabasz, może być "nieco" hałaśliwy w nocy. Należy również odpowiednio solidnie zabezpieczyć ogrodzenie, gdyż pies ten uwielbia kopać.

Problemy zdrowotne

System immunologiczny owczarka anatolijskiego zwykle rozwija się dłużej, niż w przypadku innych ras, dlatego młode psy powinny dostać dodatkowe szczepienie przeciwko parwowirusom (parvo-virus). Czasami może występować podwinięcie powieki (eyelid entropion) mogące spowodować długotrwałe drażnienie rogówki, w wyniku czego może dojść do jej uszkodzenia; niedoczynność tarczycy (łac. hypothyreosis, hypothyroidismus, ang. hypothyroidism) - choroba ludzi i zwierząt spowodowana niedoborem hormonów tarczycy, prowadzącym do spowolnienia procesów metabolicznych. Może także wystąpić dysplazja stawu biodrowego, tak częsta w przypadku dużych psów, jednakże występuje ona stosunkowo rzadko w przypadku tej rasy.

Pielęgnacja

Karabasz wymaga stosunkowo niewielkiej pielęgnacji. Sierść wymaga jedynie gruntownego szczotkowania podczas, występującego dwa razy do roku, zrzucania sierści. Pies linieje, co prawda bardzo intensywnie, ale okres ten na szczęście nie trwa długo.

Idealny dom

Nie jest to pies nadający się do mieszkania w bloku. Jest stosunkowo mało aktywny wewnątrz i potrzebuje dużo wolnej przestrzeni do biegania. Idealnym miejscem jest dom z dużą i dokładnie zabezpieczoną działką, położony gdzieś na uboczu, z dala od środowiska miejskiego. Ważne jest, aby pies ten miał dobrze zabezpieczony kojec, gdyż jest nieufny w stosunku do obcych i może być agresywny.

Aktywność

Oczywiście, oprócz swobodnego biegania po swojej działce, niezbędne jest wyprowadzenie psa, na co najmniej dwa, długie spacery. Pomagają one bardziej związać psa ze swoim opiekunem, oraz poprzez poznawanie nowych miejsc, ludzi i zwierząt sprzyjają odpowiedniej socjalizacji. Karabasz może z powodzeniem mieszkać zarówno w domu, jak i na zewnątrz, w dobrze ocieplonej budzie.

Wychowanie

Owczarek anatolijski bywa uparty i może próbować dominować nad swoim opiekunem. Jest bardzo ważne, aby rozpocząć trening i socjalizację, tak wcześnie jak to możliwe. Dorosły pies jest zbyt duży i silny by łatwo korygować jego złe zachowanie, szczególnie, gdy potrafi być niezależny i nie zaspokajać każdej zachcianki swojego pana.

Rasy psów - Owczarek anatolijski Karabasz - komentarze

Zobacz też...