Rasy psów, pies, psy

Kierując się przy wyborze psa tylko wyglądem zewnętrznym, nie zastanawiając się nad historią danej rasy, jej charakterem i przydatnością, można doznać niemiłego rozczarowania. Dlatego też celem portalu rasy-psow.com jest zapoznanie licznych w kraju miłośników i posiadaczy psów z charakterystyką każdej rasy.
 
Nie pamiętasz hasła? Konto? Zarejestruj się!

Rasy psów

Ostatnie posty na forum


Projekt:
Katarzyna Marszewska K. Marszewska
ALL |0-9 |A |B |C |D |E |F |G |H |I |J |K |L |M |N |O |P |Q |R |S |T |U |V |W |X |Y |Z

Katalog ras psów A - Z Psy obronne i stróżujące Owczarki

Drukuj Poleć znajomemu

Owczarek australijski Kelpie 

Psy rasy Owczarek australijski KelpieInne nazwy tej rasy psów: Kelpie, owczarek australijski Kelpie, Australian Kelpie, Barb


Klasyfikacja FCI: Grupa I. Owczarki i inne psy pasterskie z wyłączeniem szwajcarskich psów do bydła. Sekcja 1. Owczarki.
Nr FCI: 293

Pochodzenie rasy: Australia
Data powstania: XIX w.

Wzrost: 43 - 51 cm.
Waga: 10 - 20 kg.
Maść: czarne albo czarne podpalane, niebieskie od ciemnego do jasnego odcienia, z lub bez podpalania; podpalanie od ciemnego do kremowego. Minimalne jasne znaczenia.
 
 
 
Owczarek australijski Kelpie powstał około 1870 roku i odegrał dużą rolę w rozwoju przemysłu owczarskiego i wełnianego w Australii. Ta rasa psów wywodzi się od angielskich i szkockich "użytkowych Collie" (rodowód dzieli z Border i Scotch Collie oraz Owczarkami Angielskimi).

Podstawy rasy wywodzą się ze szkockiego Rutheford, w północnej części kraju, od pasterskich Collie. Te zwartej budowy, gładkowłose i uważne psy miały czarne, brązowo podpalane umaszczenie. Pierwsza suka rozrodcza urodziła się w Victorii (Australia), a jej właściciel nazwał ją "Kelpie". Tam też została skojarzona z czarnym psem o imieniu "Moss", sprowadzonym z osady Rutheford. Kelpie i Moss zostali rodzicami linii pracujących psów pasterskich. Dwa inne, czarne, brązowo podpalane psy, Brutus i Jenny, zostały rodzicami Cesara, z którym później oszczeniła się Kelpie. Z tego miotu pochodziła czarna podpalana suka, również nazwana Kelpie. Później imię Kelpie stało się popularnym słowem. W 1890 roku odmiana "Kelpie" była całkowicie przyjęta.

Kelpie jest zwartym w budowie, krzepkim i mocnym, bardzo entuzjastycznie nastawionym i niezmordowanym psem pracującym. Pies ten jest wszechstronnie użytkowy, ale doskonały we współpracy z pasterzem. Kelpie silnie przywiązuje się do jednego opiekuna, ale jest zbyt dużym pracoholikiem i bardzo energicznym psem, aby stać się kanapowcem zamkniętym w mieszkaniu. Kelpie koniecznie potrzebuje zadowalającej go pracy, co przy ogromnej wręcz wytrzymałości tego psa nie jest łatwe i nie może zapewnić mu tego przeciętny właściciel, kupujący psa tylko jako psa towarzyszącego. Łatwość uczenia tego psa i bystrość w pracy przy stadzie sprawiła, że jest to bardzo popularny pies owczarski i pasterski w USA i Australii. Kelpie błyskawicznie reaguje na każdy sygnał swojego pana, nawet z dużej odległości.

Kelpie jest tolerancyjny wobec dzieci, z którymi się wychował. Czasami może natomiast próbować zaganiać psy i inne zwierzęta, jakby pracował z owcami. Ten istny pracoholik będzie pracował, aż padnie. Jest bardzo niezależny i raczej zajęty pracą i samym niż chęcią zdobycia pieszczot od swego pana. Nuda jest szczególnie nie do zaakceptowania przez tego psa. W swoim ojczystym kraju, Australii, Kelpie pracuje przez cały dzień, zwykle w dużym upale, przemierzając wielkie połacie terenu. Ta rasa psów sprawia wrażenie jakby pędziła stado za pomocą swojego hipnotycznego wzroku, w podobny sposób jak czyni to border colie, ale wykorzystuje również swą zdolność do podgryzania pęcin szczególnie upartego bydła. Kelpie potrafi zapędzić tysiące owiec z pastwiska do zagrody bądź ciężarówek. Psy te zaczynają od zgromadzenia stada w jedną, zbitą grupę, a następnie w prostej linii pędzą stado do punktu przeznaczenia.

Krótka i gęsta sierść Kelpie jest niezwykle łatwa w pielęgnacji. Pies ten również nie będzie sprawiał kłopotów wychowawczych i łatwo go wychować, chociaż potrafi być psem samodzielnym. Niestety, przeciętny właściciel nie zapewni temu psu satysfakcjonującej go pracy i zaspokoi ogromną potrzebę ruchu tego niezwykłego pracoholika.




Zobacz też...







 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »