Jindo

Inne nazwy tej rasy psów: Jindo, Korean Jindo, Jindo Dog

Klasyfikacja FCI: Grupa V. Szpice i psy pierwotne. Sekcja 5. Szpice azjatyckie i rasy pokrewne.
Nr FCI: 334

Pochodzenie rasy i data powstania	Korea, 3000 lat p.n.e.
Przeznaczenie	Pierwotnie pies myśliwski polujący zarówno na drobną zwierzynę, taka jak np. króliki czy borsuki, ale również na łosie czy niedźwiedzie. Obecnie jest to pies stróżujący i towarzyszący.
Wielkość miotu	4 - 6 szczeniąt
Długość życia	12 - 15 lat
Wzrost	Pies: 48 - 65 cm. Suka: 41 - 58 cm.
Waga	Pies: 16 - 23 kg. Suka: 11 - 18 kg.
Wymagania	Jindo nie jest polecany dla niedoświadczonych psiarzy. Wprawdzie uwielbia swojego pana, ale jest samodzielny i stosunkowo uparty, więc jego wychowanie jest stosunkowo trudne. Jest psem bardzo czystym, a jego pielęgnacja generalnie zajmuje mało czasu. Duża potrzeba ruchu.
Stosunek do dzieci	Dzieci traktuje niżej w hierarchii stada, nie jest również wobec nich zbyt wylewny. Obce dzieci będzie jednak traktował jak małego intruza.
Stosunek do obcych	Bardzo niechętny wszelkim obcym osobom, wobec którym często wykazuje agresję.
Stosunek do psów	Nie przepada za psami tej samej płci, szczególnie dotyczy to samców.
Stosunek do innych zwierząt	Na ogół nie przepada za innymi zwierzętami. Kota, królika czy świnkę morską upoluje bez wachania

Wrażenie ogólne

Jindo to proporcjonalny pies średniej wielkości, używany do polowania oraz stróżowania. Jest podobny z wyglądu do mniejszej od niego Shiba Inu i większego Akity. Z prostymi uszami i zawiniętym lub sierpowatym ogonem, powinien jasno wyrażać zwinność, siłę, czujność i dostojeństwo.

Szata

Jindo ma podwójny włos. Podszycie jest miękkie, gęste, jasnego koloru, wystarczające, by podtrzymywać włos okrywowy. Włos okrywowy jest sztywny i odstaje nieco od tułowia. W porównaniu z włosem na tułowiu, włos na głowie, kończynach i uszach jest krótszy, natomiast włos na szyi, kłębie, grzbiecie i zadzie jest dłuższy. Włos na ogonie i z tyłu ud jest dłuższy, niż na reszcie ciała.

Umaszczenie

Rudo płowe, biała, czarne, czarne podpalane, wilczaste i pręgowane.

Historia rasy

Nie istnieje żadne pisemne świadectwo, dotyczące pochodzenia Jindo, lecz wiele autorytetów zgodnych jest co do tego, iż rasa istniała przez kilka tysięcy lat na wyspie Jindo, położonej na południowo-zachodnim krańcu Półwyspu Koreańskiego. Wśród wielu teorii, dotyczących pochodzenia, najczęściej przyjmowaną jest ta, głosząca, iż Jindo dog jest rasą rdzennie koreańską. Ze względu na utrudnienia transportowe, rasa dobrze zachowała się na tej wyspie. Pierwotnie był to pies myśliwski polujący zarówno na drobną zwierzynę, taka jak np. króliki czy borsuki, ale również na łosie czy niedźwiedzie.

W Korei, Jindo są najbardziej popularnymi psami i nazywane są Jindo-kae lub Jindo-kyon. Kae oraz Kyon są koreańskimi odpowiednikami słowa pies. Obecnie jest to pies stróżujący i towarzyszący.

Charakter i zachowanie

Jindo ma dużo pierwotnych cech zachowania. Pies ten posiada bardzo silny instynkt myśliwski; jest śmiały, odważny, czujny i uważny; ma wysoki próg pobudliwości i nie jest zapalczywy. Jindo ma duże poczucie własnego terytorium, dlatego jest to doskonały pies stróżujący. To pies bardzo niechętny wszelkim obcym osobom, wobec którym często wykazuje agresję. Dzieci traktuje niżej w hierarchii stada, nie jest również wobec nich zbyt wylewny. Obce dzieci będzie jednak traktował jak małego intruza.

Jindo jest jednak przede wszystkim niezwykle oddany swemu panu. Na ogół nie przepada za innymi zwierzętami, zwłaszcza samcami. Ponadto, ma dobrą orientację w terenie. To „pies jednego właściciela” – błyskawicznie akceptuje nowego pana, ale nigdy nie zapomina o swym przywiązaniu do poprzedniego właściciela, który wychowywał go od szczenięcia. To pies bardzo samodzielny i niezwykle skoczny.

Choroby i problemy zdrowotne

To generalnie zdrowa rasa psów, ale problemem może być niedoczynność tarczycy.

Pielęgnacja

To niezwykle czysty pies, a pielęgnacja nie zajmuje bardzo dużo czasu, za wyjątkiem występujących dwa razy do roku okresów linienia, kiedy to Jindo należy szczotkować codziennie.

Idealny dom

Nie nadaje się zbytnio do miasta. Preferowany dom w środowisku wiejskim lub podmiejskim, ale Jindo musi mieszkać wraz ze swoją rodziną. Uwielbia być na dworze, ale pies ten przede wszystkim musi być blisko swojego pana.

Aktywność

Jindo uwielbia ruch i jest psem bardzo aktywnym. Wymagane są przynajmniej dwa, długie spacery.

Wychowanie

Jindo nie jest polecany dla niedoświadczonych psiarzy. Wprawdzie uwielbia swojego pana, ale jest samodzielny i stosunkowo uparty, więc jego wychowanie jest stosunkowo trudne.

Rasy psów - Jindo - komentarze

Zobacz też...